1992|1993|1994|1995|1996|1997|1998|1999|2000|2001|2002|2003|2004|2005|2006|2007
2008|2009|
17 X 2008, Piotr Korzeniowski: "Osobista pustynia"
Piotr Korzeniowski jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiował na Wydziale Malarstwa u prof. Zbigniewa Grzybowskiego. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w pracowni malarstwa prof. Adama Wsiołkowskiego macierzystej uczelni. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i fotografią.
Punktem wyjścia dla prezentowanych na wystawie prac jest obraz fotograficzny. Jednak odciśnięty w malarskiej materii ślad rzeczywistości nie jest tylko prostą transpozycją jednego medium w drugie. Korzeniowski dokonując takiego przemieszczenia odziera fotografię z niepotrzebnych kontekstów i percepcyjnych naleciałości wydobywając zeń jedynie fakturę bądź czystą geometryczną formę. To punkt, który prowokuje do dalszych poszukiwań. Forma staje się bardziej giętka, mobilna i zróżnicowana. Powstają w ten sposób wieloelementowe obiekty wraz z szeregiem ukrytych w nich ruchliwych układów i kształtów. To próba zamknięcia w obszarze obrazu malarskiego zasadniczych opozycji tj. różnorodność i jedność, zmienność i stałość.
Za fasadą frapujących eksperymentów formalnych kryje się „osobista pustynia” Korzeniowskiego. Abstrakcyjny kontur jego malarstwa, tak bardzo przypominający pustynny pejzaż, fotograficzne zestawienia fragmentów ludzkiego ciała z bezkresem naturalnych krajobrazów – wszystko to komponuje się w merytorycznie spójną wizję tej prezentacji. Można też przypuszczać, że w samym akcie twórczym artysta odnajduje tytułową pustynię.
2008|2009|
17 X 2008, Piotr Korzeniowski: "Osobista pustynia"
Piotr Korzeniowski jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiował na Wydziale Malarstwa u prof. Zbigniewa Grzybowskiego. Obecnie pracuje na stanowisku adiunkta w pracowni malarstwa prof. Adama Wsiołkowskiego macierzystej uczelni. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i fotografią.
Punktem wyjścia dla prezentowanych na wystawie prac jest obraz fotograficzny. Jednak odciśnięty w malarskiej materii ślad rzeczywistości nie jest tylko prostą transpozycją jednego medium w drugie. Korzeniowski dokonując takiego przemieszczenia odziera fotografię z niepotrzebnych kontekstów i percepcyjnych naleciałości wydobywając zeń jedynie fakturę bądź czystą geometryczną formę. To punkt, który prowokuje do dalszych poszukiwań. Forma staje się bardziej giętka, mobilna i zróżnicowana. Powstają w ten sposób wieloelementowe obiekty wraz z szeregiem ukrytych w nich ruchliwych układów i kształtów. To próba zamknięcia w obszarze obrazu malarskiego zasadniczych opozycji tj. różnorodność i jedność, zmienność i stałość.
Za fasadą frapujących eksperymentów formalnych kryje się „osobista pustynia” Korzeniowskiego. Abstrakcyjny kontur jego malarstwa, tak bardzo przypominający pustynny pejzaż, fotograficzne zestawienia fragmentów ludzkiego ciała z bezkresem naturalnych krajobrazów – wszystko to komponuje się w merytorycznie spójną wizję tej prezentacji. Można też przypuszczać, że w samym akcie twórczym artysta odnajduje tytułową pustynię.
